Program kabaretowy na Dzień Nauczyciela (Tłem przedstawienia jest papierowa ściana z napisem Hollywood.)I Powitanie gości przez p. DyrektorII Solistka śpiewa piosenkę, pt. „Piosenka dla nauczyciela”III U - 1„Gdybyśmy mogli przeszukać świati zobaczyć jak ten dzień powstajei wyłania się z otchłani wieków,zrozumielibyśmy wtedy wartośćjednego dni podarowanego człowiekowi”IV U – 2 Szanowne Grono Pedagogiczne!Miło mi powitać wszystkich w tak uroczystym dniu, jakim jest Państwa mówił o wartości jednego dnia darowanemu drugiemu człowiekowi. Państwo darujecie nam tych dni o wiele więcej. Tą skromną i trochę żartobliwą częścią artystyczną, chcemy podziękować za trud i życzliwe serce. U – 3 Życzymy Państwu przede wszystkim wspaniałych uczniów, pogody ducha i pomyślności w życiu osobistym. Zapraszamy na część artystyczną pod nazwą „Posiedzenie Rady Uczniowskiej”.(Na scenę wchodzą uczniowie i siadają przy zakrytym suknem stole. Po środku siedzi dyrektor.)V U – 4 (Jako Dyrektor szkoły)Szanowne koleżanki i koledzy. Witam Was serdecznie na dzisiejszym posiedzeniu. Ponieważ zbliża się Dzień Nauczyciela, nasze spotkanie w całości poświęcimy naszemu Gronu Pedagogicznemu. Musimy spowodować, by zaczęli nas postrzegać jako żywe istoty, by częściej się do nas uśmiechali, by częściej z nami rozmawiali. Proponuję przyjąć następujący porządek posiedzenia:1 Powołanie Odczytanie wniosków z poprzedniego posiedzenia i stopień Rzeczowa ocena Żale jest za przyjęcie takiego porządku obrad? (Uczniowie podnoszą ręce.)Dziękuję. Oddaję głos – 5 (Wicedyrektor - wstaje i odczytuje.)Wnioski z poprzedniego posiedzenia:1 Ograniczyć stawianie jedynek – Skrócić czas lekcji z 45 do 30 minut - Wydłużyć wszystkie przerwy do 30 minut - Przynosić ze sobą do szkoły deskorolki, telefony komórkowe, laptopy – w trakcie Nie zmieniać obuwia - Pozyskiwać sponsorów na powiększenie sklepiku szkolnego z możliwością darmowego zaopatrywania się w słodycze - – 4 Dziękuję koledze. Sami kochani widzicie jak ciężko z tymi nauczycielami. Teraz przechodzimy do punktu trzeciego, to jest do konkretnej oceny naszych – 6 (przerywając) Tak, tak, należy wszystkich sprawiedliwie ocenić, tak jak oni nas oceniają. Sami zapomnieli jak byli – 7 Gnębią nas!U – 8 Rzadko się uśmiechają!U – 9 Nie znają się na żartach!U – 10 Za dużo zadają!U – 4 Kochani, proszę o ciszę! Proponuję naszą dyskusję ukierunkować, w przeciwnym razie będziemy tu siedzieć do wieczora. Przypominam, że każdy nauczyciel według Uczniowskiego Systemu Oceniania maksymalnie może zdobyć 50 punktów. Proszę to zaprotokołować. Przegląd rozpoczniemy od – 11 Uważam, że nasze matematyczki całkiem dobrze liczą, a w rzeczywistości nie potrafią zastosować teorii w praktyce. Pracują za tak marne grosze. Czy teoria mija się z praktyką? U – 12 Ale nam się za to jedynki stawia! Proponuję 20 – 9 Nie zgadzam się. Moja propozycja to – 4 Zarządzam głosowanie. Kto jest za 20-oma punktami, kto za 15-oma, kto się wstrzymał od głosu? (Uczniowie podnoszą ręce.) Proszę zaprotokołować. Większością głosów matematyczką przyznajemy 15 punktów. Przypominam o prawidłowej pisowni słowa punktów. Chyba was czegoś nauczyły te – 6 Polonistki to takie nieżyciowe kobiety. Myślą, że człowiek ma czas na czytanie lektur, naukę wierszy, – 7 Proponuję 16 punktów. Nie są tak uciążliwe jak te – 10 A anglistki?U – 6 Po 18 punktów. Może pomogą dostać pracę w – 4 Przechodzimy do przyrody. Słucham – 6 Proponuję 20 punktów. Chodź przedmiot żywy, ale mało obcowania z przyrodą, ciągle w klasie, a gdzie łono natury? U – 4 Przechodzimy teraz do historyków i historii, która...U – 12 ...ciągle się powtarza. Wymyślili by coś – 8 Ale historycy nie zadają tyle co inni, proponuję 20 – 4 Teraz przedmioty – 11 To wspaniałe osoby. Dać im po 30 punktów. Mój tata mówi, że prawdziwa sztuka to nasza plastyczka. Nie wiem co miał na – 12 Wszystkim w-fistom proponuję po 35 punktów. Jako jedyni w tej szkole nic nie zadają do domu. U – 4 Jaką macie propozycję dla pań od edukacji wczesnoszkolnej oraz pani ze świetlicy?U – 10 Moja propozycja to 40 punktów. Są niezastąpione i kochane, przytulają nas jak – 4 Została nam jeszcze jedna grupa nauczycieli – emeryci. Proponuję 50 – 9 Chodź ich dobrze nie znamyTo 50 punktów popieramy!Znali ich nasi rodziceGdy uczyli jak teraz cóż im zostało?Na chleb mało się starali, krzyczeliBy teraz na życie nie mieli!U – 4 Przechodzimy do 4 punktu naszego posiedzenia. Żale uczniowskie. (Wychodzą poszczególni uczniowie i mówią.)DO ANGLISTEKWhat is your name?Spytasz mnie o pani czy Ty dzieckiem też kiedyś byłaś?Czy Cię angielszczyć też tak chcieli?Czy i na Ciebie też się tak uwzięli?Ciągle te kartkóweczki, słówka,A mnie od tego boli już główkaNie stresuj mnie więcej o pani ma,Bo to na pewno nic Ci nie MATEMATYCZKITrudne zadania, dziwne wzoryCiągle mnie męczą jak te nocne liczby, znaczki, jest nie dobre dla mojej panienkiCzemóż to ona, o pani kochanaO matematyczce ma myśleć od samego rana?Głowę jej inne myśli zaprzątać powinnyLecz takim sytuacjom matematycy są POLONISTKICóżem Ci uczyniła o polonistko ma miła,Żeś tak bardzo życie mi utrudniła?Niby ta pałka nie groźna byłaJednak życie me mocno sprawdziany, lekturyKtóryż to uczeń lubi, no który?U – 2 Za udział w posiedzeniu Rady Uczniowskiej, serdecznie dziękuję. (Uczniowie wychodzą przy podkładzie muzyki „Wsiąść do pociągu byle jakiego”.) VI (Wchodzi reporter obwieszony aparatami fotograficznymi, kamerą, przechadza się po scenie, kuca, robi zdjęcia, w tle słychać podkład muzyczny, wychodzi.) U – 13 Prezenter TV (przed mikrofonem: szeroki, sztuczny uśmiech): Regionalna Telewizja Satelitarno – Kablowa – czyli dwa w jednym – wita swoich wiernych i niewiernych fanów. Z okazji Dnia Tego, Co Już Się Naumiał mamy przyjemność zaprosić państwa do obejrzenia naszych propozycji programowych. Tym razem odwiedzimy jedno z renomowanych gimnazjów. A oto, co przygotowała nasza ekipa realizatorska oraz co zobaczyli i usłyszeli – a nie zapomnieli! – nasi dużym skrócie:- „Świat według kiepskich ..........uczniów”;- Tysiąc pięćset czterdziesty siódmy odcinek telenoweli „Maria Luiza Consuela”, zatytułowany „Musimy o tym porozmawiać, Fabricio”;- Czterysta piąty odcinek „Złotoustnych”;- Audiotele dla odmóżdżonych;- Popularny teleturniej „Byle durniej”;- Superwizjer „Ale fryzjer!”;- Następnie „Rodzina przestępcza” z cyklu „997 zgłoś się!”;- Talk show – „Co się gapisz?!”;- Reality show – BARa nieGŁOWY;- oraz wiele innych widzom o słabych nerwach przypominamy, że naszej telewizji nie da się wyłączyć, bo pilota zgubiła ... pewność siebie. Życzymy miłego odbioru i generalnie wszystkiego najlepszego!(Wchodzi reporter, ponownie udaję, że robi zdjęcia, w tle słychać muzykę. Wchodzi gimnazjalistka spostrzega na podłodze kartkę, na której napisany jest list do nieokreślonego adresata. Chwilę ogląda ją, siada na biurku i udaję, że czyta. Zza sceny słychać muzykę „My love” oraz chłopca, który odczytuje treść listu. Dziewczyna reaguje mimiką na czytane słowa.)Siema! Piszę do ciebie na matmie, bo i tak nic nie kumam, a na fizie ani na Niemcu nie zdążyłem. Na fizie facetka coś zamulała o przyciąganiu, to mnie akurat wciągnęło. Ale zalufiłem, bo powiedziałem, że mnie przyciąga tylko komp i ty. I w tej kolejności. Na Niemcu znów nas wzięli do dentysty. Dwóch kumpli od razu zemdlało, trzech prysnęło sprzed gabinetu. Ja zamiast własnych zębów, pokazałem dentystce sztuczną szczękę dziadka i spoko, bo nie było żadnej dziury. Grunt to fart. Miałem pisać ten mesycz do ciebie na bioli, bo nie było biologiczki. Ale przyszła na zastępstwo ta młoda facetka od muzyki, która uczniów nazywa od różnych instrumentów. Na mnie mówi „cymbał”, że niby jestem, albo „nie zawracaj gitary!”. Chyba robi nas w A teraz już piszę do ciebie bez żadnej ściemy. Od razu daje ci info, że pragnę z tobą chodzić. Nawet powiedziałem o tym Koparze – mojemu najlepszemu kumplowi. On by też z tobą pokręcił. Mówi, że nawet mu pasisz. A teraz akurat jest free, bo właśnie puściła go wolno Aneta z IIc. Ale obiecał mi, że poczeka, aż my damy se siana, to on wtedy, to znaczy ten mój kolo Kopara, do ciebie wystartuje. Oczywiście, jeśli się z kimś nie zwiąże, bo nie wie, jak długo tak solo wytrzyma. Żeby siary nie było. Na razie rzuca może jarzysz, ja z Patrycją też już nie kręcę, bo ją raz wyczaiłem z tym głąbem Sokratesem, gdy tańczyli obok siebie na imprze u Dżoistika. To mi dało do kumania, swój honor mam. Może ona ci nawijała, że to ona mnie rzuciła, bo jestem cienias. Nie wierz w takie kwasy. To ja ją miałem dawno rzucić, tylko jakoś nie było zapragnęła ze mną chodzić, to dziś spotykamy się po szkole. Jeżeli nie przyśmigasz, to uznam, że coś ci we mnie nie pasi. Ale wtedy spoko, dam cynk Koparze. To mój w porzo kumpel. Żeby już nie musiał czekać, tylko od razu do ciebie wystrzelił, bo przecież szkoda czasu, a życie ucieka, nie?...No to nara!(Dziewczyna wściekła wychodzi ze sceny, słychać muzykę i wchodzi reporter ponownie robi zdjęcia)(Na scenę wchodzą dwie uczennice i przedstawiają swoją propozycję na język polski)X – A ja mam pomysł, jak ułatwić uczniom życie na lekcjach języka polskiego. Na początek to: jest takie paskudne zdanie – „W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie”...Y – Nie daj Bóg w dyktandzie, bo siwy dym!X – Wiesz, ile można w tym byków zrobić?!Y – Jasne, całe stado!X – I ja właśnie wymyśliłam, że po co ma być w Szczebrzeszynie? Prościej będzie przetransportować tego chrząszcza do Poznania. I dlaczego w trzcinie? Lepiej w trawie!Y – Pewnie, że – A czy to musi być chrząszcz? Przecież to po prostu robak! I po co ma brzmieć? Może grać! I co mamy?Y – W Poznaniu jakiś robak gra w trawie. To samo znaczy, a o ile łatwiejsze!X – Jutro powiem polonistce. Na pewno się ucieszy! (Słychać muzykę i wchodzi reporter ponownie robi zdjęcia. Na scenę wchodzą dwie uczennice)C – Polonistka zadała nam odmianę wyrazu „kot”.D – To łatwe: ja – Ty? Nie – Mianownik – kot, dopełniacz – – Dobrze, dobrze, a wołacz?D – Wołacz? (zastanawia się) Kici, kici!C – A może - miau?D – A jak brzmi liczba mnoga rzeczownika „dziecko”?C – Noo – bliźnięta, co najmniej.(Słychać muzykę i wchodzi reporter ponownie robi zdjęcia. Do reportera zwraca się uczeń.)E – Mam językowy problem. Pomoże pan?R – Jasne. Jestem w tym – Podaj żeńskie odpowiedniki lub męskie – „lis”R – Wiem, żona lisa to lisica!E – Dobrze. A mąż wilczycy?R – Wilk!E – Żona kreta? – Raczej – A mąż kuny?R – Kuń!E – Co pan?! Nie mówi się „kuń”, tylko „koń”!R – Mąż kuny – koń? E, to bez sensu!(Wchodzi nauczycielka, siada przy biurku, rozkłada zeszyty i udaje, że czyta):Nauczycielka: Jeszcze ich nie ma? Zobaczę co oni tu napisali. Jaskółki to bardzo mądre ptaki. Odlatują gdy tylko rozpoczyna się rok szkolny (kiwa głową). Co wiesz o skowronku? Ja wiem o skowronku tyle, że robi rajki w gniazdach pyrek. (Wchodzi uczeń)Uczeń: Dzień dobry Dlaczego się spóźniłeś?Uczeń: Bo z chłopakami z II b bawiłem się w I dlatego przychodzisz w połowie trzeciej lekcji?!Uczeń: No ...bo nasz pociąg miał dwie godziny Odrobiłeś zadanie domowe? Miałeś ułożyć zdanie z rzeczownikiem „cukier” w różnych Oczywiście. Mam (szuka długo w zeszycie, nie znajduje, więc improwizuje). Na śniadanie piję gorącą herbatę z No a gdzie cukier?!Uczeń: No ... rozpuścił się w gorącej herbacie.(Do klasy wpada następny uczeń.)Uczeń 2: Dzień Dlaczego się spóźniłeś? Masz wypracowanie z języka polskiego?Uczeń: Proszę pani, napadł na mnie złodziej!Nauczycielka: I co ci zabrał?Uczeń: Zeszyt do polskiego!Piosenka „Nauczyciel dobrze wie”(Słychać muzykę i wchodzi reporter ponownie robi zdjęcia. Wchodzą uczniowie i odgrywają kolejną scenkę.)I – Słyszałam, że interesujesz się – O, tak. Szczególnie cenię ambitne filmy, których bohaterowie walczą ze – Na przykład?II – Na przykład jak ci faceci tą ciężarówką brzrzrz, durr i dup w słup. I na tę minę trrrach! A tamci, co gonili: ta – ta – ta – ta! (Mówi to z odpowiednią gestykulacją)III – Co mu się stało? Oszalał?I – Nie, film – O czym?II – O takim jednym facecie, co takich innych facetów ścigał, bo jednej facetce, co tamtemu facetowi ukradł sporo klejnotów tej bogatej ....(Słychać muzykę i wchodzi reporter ponownie robi zdjęcia, schodzi ze sceny.)Scenka z krzyżówką:I – Co robisz?II – Krzyżówkę – Z jakiej dziedziny ta krzyżówka?II – Biologiczno – geograficzna. Dla – To znaczy dla mnie. – Poziomo. Państwo słynące z – – Coś ty! Holandia!I – Mówię, że – Dlaczego?I – Bo tam na każdym kroku mówią: Yes sir, yes sir. Zobacz – Smutna – Depresja! – Najwyższy Apacz... – Skąd wiesz, że był najwyższy?II – Nie wiem, ale tylko tego znam. Zresztą, wiele razy pokazał swą wyższość nad – Już wiem! Najwyższy Apacz to – No, no. Czytam dalej. Państwo, na które nie ma – – Gra w oku?I – – Pięknie! Ale nam idzie! Dureń w – Głupie hasło. Zobacz – Muzykalne – To jeszcze – Nie, to – W takim razie „dureń w kapuście”, to – A szkodliwa cyfra?I – – Nie! Szkodliwa cyfra to „trójka”, bo – Co ty trujesz? Ja lubię trójki. To najbezpieczniejszy stopień!II – Dalej... Obowiązkowa – – Pobożne – Paciorkowce!II – Najwyższe pęknięcie w Tatrach?I – Rysy!II – Największa rafa?I – – No i rozwiązaliśmy!(Słychać muzykę i wchodzi reporter ponownie robi zdjęcia. Rozmowa dwóch chłopców):I – Zakochałeś się, czy co?II – Chyba – Skąd wiesz?II – Tak – A jak to jest?II – Trudno opisać ..., ale człowiek wtedy ... na przykład zupełnie nie myśli na – W takim razie ja ciągle jestem zakochany!II – Wszystko wydaje mu się proste i piękne ...I – Oprócz – Matma też. Jak się naprawdę zakochasz, to się – A jak to się robi?II – Po prostu: idziesz, idziesz, patrzysz i ... już – Co wiem?II – Że ta dziewczyna, na którą patrzysz, właśnie wpadła ci w oko i bardzo ci się – Przecież ja jej w ogóle nie znam!II – Nieważne. Chodzi o to, żeby wasze spojrzenia się – A nie zderzymy się czołami?II – Jeśli nie będziesz ganiać na przerwach, to – To co mam robić na przerwach?II – Szukać miłości od pierwszego wejrzenia: wiesz, patrzysz i od razu wiesz!I – A jeśli od pierwszego się nie uda?II – To idziesz jeszcze raz i znów – Ale to już nie będzie miłość od pierwszego wejrzenia!II – Trudno. Ale po dziesiątym dajesz sobie spokój, bo wtedy jest miłość bez – Wczoraj tak chodziłem za Anką, aż postukała mi palcem w czoło. (pokazuje)Co to może znaczyć?II – Że wciąż myśli o tobie. Teraz umów się na – Jutro nie mogę, mam – To na – Pojutrze też – To na ...I – Też nie, bo mam – Świetnie! Zaproś ją na – Przecież ona nie umie grać w nogę!II – Będzie patrzyła, jak ty – Ale ja też nie będę (traci cierpliwość) – Więc po co idziesz na ten mecz?!I – Pozbieram butelki po – Wspaniale! Będziesz miał pieniądze i zaprosisz ją na – A o czym będziemy rozmawiać?II – Możesz zacząć: Ładną mamy – A jak będzie lało?II – To poczekaj, aż będzie – Mogę tak czekać aż do wiosny!II – To pomilczycie – Długo?II – Najwyżej pół godziny, bo zje lody i będzie chciała drugie. Milczenie jest dobre, bo ona sobie pomyśli, że się zamyśliłeś, a to znaczy, że jesteś – Ty masz głowę! A jeśli mnie spyta, o czym myślę?II – To jej – Ale ja najczęściej o niczym nie – To – Mnie się – I nie męczy cię to?I – Co?II – Bezmyślność. Ona może tego nie – Moja wytrzyma! Będę szukał wytrzymałej.(Pojawia się prezenter TV)Prezenter: To już wszystko w programie reporterów. Dziękujemy za odwagę ... przepraszam: za zobaczenia! Do usłyszenia!(Słychać muzykę i wchodzi reporter ponownie robi zdjęcia i mówi):Reporter: Panowie i Panie, Panie i Panowie te. Kłaniam się w lewą stronę, kłaniam się w prawą stronę, kłaniam się też na wprost. Oto jestem niezwykłością. Niezwykłość moja polega na mojej jedyności. Jedyność moja polega na mojej niepowtarzalności. Niepowtarzalność moja polega na mojej wyjątkowości. Wyjątkowość moja polega na mojej cudowności. Cudowność moja polega na mojej osobowości. A osobowość moja jest taka, od zwykły ja sobie (wymienia imię i nazwisko i klasę) niczym szczególnym się nie wyróżniającym na pozór dla innych. Jednak czyż ja nie mogę być niezwykły, niepowtarzalny i cudowny dla siebie? Otóż mogę i dlatego jestem. Czego i Państwu z całego serca „Walc dla nauczycieli”U – 2 Chcieli byśmy teraz zaprosić Państwa na film, który nagrał nasz reporter (film został nagrany wcześniej i przedstawia prawdziwe sceny z życia szkoły.)U – 3 Dla lepszej oglądalności prosimy Państwa o przetransportowanie swojej uwagi o 180o i życzliwe recenzje dla naszych aktorów. Zapraszamy!Wręczenie kwiatów i odśpiewanie 100 lat! Opracowała Ewa Knyspel